[REC] 4: Apokalipsa (2014) PL

gatunek: Dramat, Horror

produkcja: Hiszpania

premiera: 31 października 2014 (Polska), 9 września 2014 (świat)

reżyseria: Jaume Balagueró

scenariusz: Jaume Balagueró, Manu Diez

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ.

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Nie dajcie się zwieść bombastycznemu podtytułowi. Hiszpańskie ulice nie zamienią się w szwedzki bufet dla wygłodniałej hordy monstrów. Choć twórcy serii "[Rec]" wzięli rozwód z wysłużoną konwencją found footage, nie porzucili gatunku klaustrofobicznego survival horroru. To pierwsza dobra wiadomość. Druga szczególnie ucieszy tych z Was, który tak bardzo mierził absurdalny humor w trzeciej części. W "Apokalipsie" nikt nie mruga do widza z ekranu. No chyba, że jest to efekt pośmiertnych konwulsji. 

Akcja rozgrywa się tym razem na pokładzie frachtowca płynącego samotnie przez ocean. Na liście pasażerów znajdziecie reporterkę Angelę Vidal (Manuela Velasco), której udało się wydostać z osławionej kamienicy w centrum Barcelony. Teraz wraz z garstką innych ocalonych dziewczyna poddawana jest kwarantannie mającej zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa z piekła rodem. O tym, że naukowcy biedzą się nadaremno, wiedzieliście jeszcze, zanim kupiliście bilet i kubełek popcornu. Zasadnicze pytanie brzmi więc:  w której minucie i dlaczego tak późno rozpocznie się jatka? 

Reżyser i scenarzysta  Jaume Balagueró nie testuje na szczęście cierpliwości widowni i po kwadransie brutalne podchody idą już pełną parą. Wnętrza statku to wdzięczny obiekt dla operatora filmu grozy. Ciasne niedoświetlone korytarze, zadymiona maszynownia, sekretne pomieszczenia, kratki wentylacyjne, za którymi czai się śmierć, wreszcie dziesiątki włazów i ciężkich metalowych drzwi spowalniających ucieczkę – ileż zła można wyrządzić w tej malowniczej scenerii? Tradycyjnie, gdy zapasy amunicji są na wykończeniu, w walce z wrogiem  przydatny okazuje się każdy ostro zakończony przedmiot. Także pod tym względem wyposażony w harpuny i elektryczne młoty  frachtowiec nie zawodzi oczekiwań. Krwawy sztorm na całego. 

Niestety, kaowiec Balagueró nie ma do zaoferowania więcej atrakcji. Postaci są bezpłciowe, aktorzy tylko odrobinę mniej sztywni  od zalegających w kajutach zwłok (chlubny wyjątek to Héctor Colomé – iberyjska krzyżówka Tommy'ego Lee Jonesa z Ciaranem Hindsem), a wątły scenariusz bazuje na najbardziej zużytych kliszach kina grozy. Co prawda, reżyser ma w rękawie jeden zaskakujący zwrot akcji, ale to za mało, by wywrócić ułożone do tej pory fabularne puzzle. Wyraźnie brakuje tu  pomysłu na to, w jakim kierunku poprowadzić serię. Mimo to Hiszpanie nie zamierzają przybijać do brzegu – w finale "Apokalipsy" znalazła się, oczywiście, furtka do kolejnej części. Tonąca franczyza będzie więc kontynuować rejs tak długo, jak nie wypadnie za burtę box office'u.

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Służby specjalne (2014)

gatunek: Dramat, Kryminał

produkcja: Polska

premiera: 3 października 2014 (Polska), 3 października 2014 (świat)

reżyseria: Patryk Vega

scenariusz: Patryk Vega

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Nad "Służbami specjalnymi" zdążyła już rozkwitnąć histeria z powodu licznych politycznych aluzji. To prawda, że Patryk Vega prowokacyjnie wycina artykuły z pierwszych stron "Super Expressu", ale umieszcza je tam, gdzie ich miejsce – w świecie filmowej fikcji. Zawiedzie się zatem ten, kto myśli, że pozna tu jakąś intrygującą paradokumentalną wersję wydarzeń, której reżyser będzie bronić w wywiadach. Jedyne, co naprawdę łączy w filmie sensacyjne wątki, to grupa agentów od czarnej roboty. To odróżnia film Vegi od przeciętnego filmu o szpiegach. Nikt tu nie tropi tajnych agentów i nie wykazuje się przy tym nadludzkim sprytem – bohaterowie po prostu usuwają niewygodne persony. Dla kogo niewygodne? To już reżysera specjalnie nie zajmuje, tajemniczy mocodawcy występują tu tylko dla określenia warunków, w których pracują główni bohaterowie – to na nich, a nie sensacyjnej intrydze skupia się cała uwaga. 

Podobnie jak w świetnym "Pitbullu" Vegę interesuje zamknięte środowisko, stąd dbałość o szczegół w przedstawianiu działań operacyjnych i trudno zrozumiałego żargonu. Tym razem jednak fascynacja tematem wygrała z artystyczną dyscypliną. Reżyser jest tu trochę jak popisujący się wiedzą przed komisją egzaminacyjną student, dla którego czwórka w indeksie to koniec świata. Fabularne wydarzenia układają się według logiki "odhaczania" kolejnych agenturalnych procedur, podkreślanej jeszcze przez przypisy, pojawiające się gęsto na ekranie. Gdyby zdecydowano się, jak w przypadku "Pitbulla", na serialowy format być może ta sama historia byłaby mniej przeładowana, a jej pulpowość rozrzedzona w nieśpiesznej narracji. Chciałoby się popatrzeć dłużej na Olgę Bołądź, która bez jednej fałszywej nuty odgrywa symfonię pt. "Twarda laską w męskim świecie", nie stając się przy tym uboższą wersją Lisbeth Salander – naturalnie łączy wdzięk i sprawność czarnej pantery z mentalnością praskiej dresiary. Okraszonych barokową wulgarnością życiowych mądrości Janusza Chabiora w rozmowach z rezolutną panią onkolog i księdzem z syndromem sztokholmskim słucha się jak muzyki. Irytuje jedynie postać żony Cerata jej kwestie dialogowe wyjęto chyba z poprzednich produkcji Vegi – "Ciacha" i "Last Minute". Dysonans między doskonałym pierwszym i drugim planem a resztą epizodycznych postaci kładzie się cieniem na kilkuletnich przygotowaniach twórców. Statyści z jakiejś pośpiesznej łapanki nie mówią, tylko podają tekst jak stremowane dzieci w przedszkolnym przedstawieniu. 

Psychopatycznym funkcjonariuszom, którzy jedną ręką zgarniają do sklepowego wózka zabawki dla dziecka, a w drugiej trzymają telefon, przez który właśnie szantażują ofiarę, twórcy odmalowują portret mocno przesadzony, ale jednocześnie uwiarygodniają go jak to tylko możliwe. Trojgu agentów towarzyszymy nie tylko w trakcie ich działań operacyjnych, ale także w zmaganiach z codziennością. Bońka walczy z chorobą trzustki, agentka "Białko" z traumą z dzieciństwa, a Cerat stara się o adopcję. Zaglądamy do brzydkich mieszkań,  obskurnych szpitalnych poczekalni i sklepików z legalnymi "dopalaczami" dla kulturystów. Słabe powiązanie postaci z "wielką polityką" akcentuje się przez brak jakichkolwiek wyższych motywacji do brudnej roboty. "Białko" trochę szuka zemsty na ojcu, a trochę miejsca dla siebie – osoby, której łatwiej jest dać komuś w pysk niż powiedzieć "lubię cię". Nieoczekiwane zainteresowanie Bońki religią jest nie tyle cudownym nawróceniem, co chwytanie się ostatniej deski ratunku w ucieczce przed śmiercią. Cerat, obojętnie czy przyjmuje nową "posadę" czy stara się zostać ojcem – działa zawsze w desperacji. Gdy sytuacja go przerasta, rzuca bon mot o "zasadach" albo całuje różaniec – bardziej w geście solidarności z wychowankami domu dziecka, z którego sam pochodzi, niż z bogiem. Ten ostatni motyw jest nieprzypadkowy, w końcu wszyscy troje to sieroty po starym porządku, których dziś nikt nie chce zaadoptować, ale wszyscy chcą wykorzystać. 

Demokratycznie posklejany kolaż politycznych wątków nie pozwala przypisać twórcom wiary w żadną konkretną teorię spiskową spośród tych, które przewinęły się przez polskie media. Aktualność "Służb specjalnych" ujawnia się nie w fabularyzowaniu konkretnych zdarzeń, ale przedstawieniu mechanizmów zazębiania się tego, co widoczne gołym okiem, z podziemiem, które być może ma na tę powierzchniowość większy wpływ, niż nam się wydaje. Jednak powody, dla których czasem ktoś stawia świat na głowie, mają niewiele wspólnego z Wielkim Układem, są żenująco małe i egoistyczne. A z takimi żaden superagent nie ma szans. 

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Śmieć (2014) PL

gatunek: Przygodowy, Thriller

produkcja: Brazylia, Wielka Brytania

premiera: 7 listopada 2014 (Polska), 7 października 2014 (świat)

reżyseria: Stephen Daldry

scenariusz: Richard Curtis

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2; TUTAJ

Ubodzy brazylijscy chłopcy znajdują portfel na lokalnym wysypisku śmieci. Kiedy stają się celem policji, postanawiają uciec i odkryć tajemnice, które kryje ich znalezisko. 

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Boyhood (2014) PL

gatunek: Dramat

produkcja: USA

premiera: 29 sierpnia 2014 (Polska), 19 stycznia 2014 (świat)

reżyseria: Richard Linklater

scenariusz: Richard Linklater

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Jeśli istnieje coś takiego jak zapas szczęścia otrzymanego w darze od losu, Richard Linklater powinien wyczerpać go do cna przy realizacji "Boyhood". Choć zdjęcia trwały tylko 39 dni, prace nad przedsięwzięciem zajęły łącznie 11 lat. Wszystko dlatego, że teksański reżyser wymarzył sobie rozgrywający się na przestrzeni ponad dekady film, w którym aktorzy dojrzewają wraz ze swoimi postaciami. Co roku skrzykiwał więc ekipę i dokręcał kolejny segment opowieści.  Przez ten czas  żaden z członków obsady nie stracił zapału i nie wycofał się z udziału w projekcie. Cierpliwość opłaciła się. "Boyhood" to imponujący eksperyment, ale przede wszystkim wspaniała historia inicjacyjna. 

Głównego bohatera Masona (Ellar Coltrane) poznajemy, gdy ma sześć lat. Jest słodkim blondasem zainteresowanym głównie wykopaliskami wokół domu i dekorowaniem farbą w sprayu okolicznych murów. W ostatniej scenie filmu chłopak stoi już u progu dorosłości – ze stypendium w kieszeni i głową pełną pytań o sens wszystkiego rozpoczyna naukę w college'u. Choć świat stoi przed nim otworem, Mason do końca chyba jeszcze nie wie, jak się przez ten otwór przecisnąć. Intuicja mówi mi jednak, że wkrótce znajdzie drogę. 

Linklater, być może jak żaden inny reżyser od czasów Johna Hughesa ("Klub winowajców"), potrafi bez ściemniania opowiadać o blaskach i cieniach dorastania. Na swoich młodocianych bohaterów spogląda z czułością, zrozumieniem i poczuciem humoru. Nie moralizuje, nie poucza i niczemu się nie dziwi. Zaprzecza też obiegowej opinii, jakoby współczesna młodzież była gorsza od tej z poprzednich pokoleń. Młodość – mówi reżyser – jest wciąż taka sama: kipiąca energią i głodna nowych doświadczeń, a zarazem niepewna siebie, zlękniona. Przywiązana do  rodziców, a jednocześnie coraz bardziej nimi rozczarowana. 

Jeśli coś się zmienia, to nie ludzie, a mody. W "Boyhood" o upływie czasu przypominają nam zarówno piosenki dobiegające z głośników w samochodach, jak i fryzury bohaterów. Jest też wojna w Iraku, walka Obamy o fotel prezydencki, Harry Potter i pierwszy Xboks. Kronika Linklatera wydaje się tym ciekawsza, że jest pisana kamerą na gorąco, a nie z perspektywy czasu, która otula przeszłość mgiełką nostalgii bądź ironicznego dystansu.   

Nie ma tu tradycyjnej fabuły z ekspozycją i obowiązkowymi punktami zwrotnymi. Reżyser stapia ze sobą wydarzenia ważne i błahe, prozę życia i magię chwil. Najlepsze sceny wchodzą do filmu niejako tylnymi drzwiami: rozmowa z ojcem (Ethan Hawke)  na temat "Gwiezdnych wojen", rozdzierająca tyrada matki (wielka rola Patricii Arquette) tuż przed wyjazdem syna na studia, wyznania pary kochanków poczynione o trzeciej w nocy nad miseczką z nachosami. W wybitnym "Boyhood" subtelność zawsze ukrywa się pod płaszczykiem banału. 

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Powstanie warszawskie (2014)

gatunek: Dramat, Wojenny, Dokumentalizowany

produkcja: Polska

premiera: 9 maja 2014 (Polska), 9 maja 2014 (świat)

scenariusz: Joanna Pawluśkiewicz, Jan Ołdakowski, Piotr C. Śliwowski

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ.

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Najnowsza produkcja o powstaniu warszawskim według pomysłu Jana Komasy to pierwsza w historii okazja podpatrzenia autentycznych realiów sierpnia 1944 roku w kinie. Do tej pory materiały nakręcone w tym okresie można było oglądać wyłącznie w muzeum bądź na specjalnych pokazach z okazji obchodów rocznicy. A i tak były to pourywane, kilkuminutowe sekwencje, w dodatku w marnej jakości. Twórcy "Powstania Warszawskiego" postawili sobie za cel odrestaurowanie dostępnych nagrań tak, by jak najdokładniej oddawały ducha minionej rzeczywistości, włącznie z odtworzeniem kolorów na czarno-białych taśmach. Ogrom pracy, który włożyli w ten projekt, budzi uznanie, gorzej jest z samym efektem. Próba ufabularyzowania zachowanych materiałów wideo skończyła się strywializowaniem całej opowieści. 

Głównymi bohaterami filmu są dwaj bracia – Witek (Maciej Nawrocki) i Karol (Michał Żurawski) – którzy dostali zadanie nakręcenia reportażu do kroniki filmowej o Powstaniu. Widzowie ani razu nie zobaczą ich twarzy; wszystkie rozmowy prowadzą zza kamery. Witek, młodszy brat Karola, marudzi, że musi nosić sprzęt filmowy, podczas gdy jego koledzy biorą udział w prawdziwej wojnie. Karol, raz za razem tłumaczy mu, że to, co robią, jest równie ważne, bo dzięki nim ludzie zobaczą, jak było naprawdę. I rzeczywiście, dzięki materiałom archiwalnym możemy zobaczyć w "Powstaniu" autentyczne postaci w autentycznych sytuacjach. 

Najciekawsze wydają się ujęcia z życia cywili – widzimy ludzi starających się odnaleźć w nowej rzeczywistości: w gruzach zrujnowanych kamienic kobiety gotują obiad dla całej rodziny, gdzie indziej ustawiają się kolejki po wodę, raz za razem przed kamerą przechadzają się piękne, uśmiechnięte dziewczyny i chłopcy przygotowujący się do walki. Na początku czuć ogólne społeczne pobudzenie, jakby postaci filmowane przez Karola i Witka całkowicie nie zdawały sobie sprawy z zagrożenia. Nawet powstańców przygotowujących ze znalezionych pocisków bomby nie opuszcza poczucie humoru. Ten kontrast pomiędzy ciszą a burzą wyznacza emocjonalny ton całej historii. Kiedy wybucha powstanie, oglądamy nie tylko rannych i martwych, ale też konających: to jedne z najbardziej przeszywających scen, jakie zobaczycie w kinie. 

Świadomość, że mamy do czynienia z prawdziwymi nagraniami, pozwala wiele wybaczyć filmowcom – nawet fabularyzowaną formę, która nie dodaje materiałom żadnej wartości. Rozmowy jednowymiarowych bohaterów rażą naiwnością i powierzchownością. Zamiast wydobywać z pokazywanych scen to, czego nie udało się pokazać operatorowi, podpadają pod tautologię. Bracia nie dzielą się też swoimi emocjami, oprócz tak oczywistych uczuć jak znudzenie, strach i tęsknota za rodziną. Wydaje się wręcz, że dodanie bohaterów do kroniki posłużyło jedynie do zbudowania baśniowej klamry – Witek i Karol są raczej jak przewodnicy w opowieściach dla dzieci, a nie postaci z krwi i kości. Szkoda, bo ten materiał naprawdę mówi sam za siebie. 

Choć pomysł twórców "Powstania Warszawskiego" na ufabularyzowanie materiałów archiwalnych był nietrafiony i nie uczynił z kroniki trzymającego w napięciu "dramatu non-fiction" (jak czytamy na plakacie), to wizyta w kinie jest niezłym pomysłem. Dzięki mrówczej pracy filmowej ekipy odtworzono czas Powstania w kształcie bliskim rzeczywistości, sprzed zalewu filmowych reinterpretacji. Taka podróż nieprędko się powtórzy. 

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Zaginiona dziewczyna (2014) PL!

gatunek: Dramat, Thriller

produkcja: USA

premiera: 10 października 2014 (Polska), 26 września 2014 (świat)

reżyseria: David Fincher

scenariusz: Gillian Flynn

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ

Pobierz

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Ekranizację powieści Gillian Flynn ogląda się jak nigdy niezrealizowany remake "Scen z życia małżeńskiego" w reżyserii Alfreda Hitchcocka. "Zaginiona dziewczyna" to wyśmienity dreszczowiec z precyzyjnie utkaną intrygą, ale także przenikliwa niczym promienie rentgena wiwisekcja toksycznego związku. Właśnie tak powinno dziś wyglądać kino rozrywkowe dla dorosłych. 

Fabuła "Dziewczyny" to  istne pole minowe spoilerów. Twórcy filmu nie raz i nie dwa każą Wam bowiem zrewidować swój stosunek do bohaterów oraz tego, co zobaczyliście na ekranie. W bezpiecznym skrócie: to historia byłego dziennikarza Nicka Dunne'a (Ben Affleck), którego żona Amy (Rosamund Pike) znika niespodziewanie w piątą rocznicę ślubu. Wraz z rozwojem śledztwa policja dochodzi do wniosku, że to właśnie mąż kobiety jest odpowiedzialny za jej zaginięcie. Przyparty do muru Nick ma więc prosty wybór: albo dowiedzie niewinności, albo wyląduje w celi śmierci skazany za morderstwo. 

Pozornie to najmniej efektowny film Davida Finchera. Brakuje w nim wizualnych fajerwerków, a przemoc  (z wyjątkiem jednej, obłędnie zaaranżowanej sceny) jest właściwie nieobecna. Nawet czołówka – u tego reżysera zazwyczaj małe dzieło sztuki – tym razem zaskakuje prostotą. Otwierające utwór migawki z prowincjonalnego miasteczka mają jednak złowróżbną aurę dzięki muzyce skomponowanej przez duet Reznor/Ross. Zimne elektroniczne plamy dźwięku przywodzą na myśl dokonania Angelo Badalamentiego z czasów jego współpracy z Lynchem. Doskonale współgrają one z posępną, przyprawioną sarkastycznym dowcipem tonacją "Dziewczyny". 

Prowadzona dwutorowo narracja okazuje się świetnym zabiegiem dramaturgicznym, ale ma też drugie dno. Pozwala widowni zajrzeć za fasadę związku Dunne'ów, spojrzeć na łączącą bohaterów relację zarówno z jej, jak i jego punktu widzenia. Fincher i Flynn (będąca również autorką scenariusza) przypominają, że nawet największe miłosne uniesienia rozmywają się z czasem w rutynie, a plany na przyszłość  pękają pod naporem problemów i klinczu wzajemnych oczekiwań. Nie bez powodu jeden z zagranicznych recenzentów, pisząc o literackim pierwowzorze, stwierdził że "autorka na nowo odkrywa małżeństwo jako baśń o cynicznej symbiozie". Starcie dwojga zaobrączkowanych drapieżników ogląda się w nieustającym napięciu także dzięki odtwórcom głównych ról. Kwadratowy zazwyczaj Affleck wypadł znakomicie w roli złotego chłopca, który w kryzysowych sytuacjach okazuje się niedojrzałym, samolubnym dzieciakiem. Pike to godna następczyni Bergman, Kelly i Hedren – wyjęta ze snów Hitchcocka lodowata blondynka, róża manhattańskich salonów, przesadzona siłą na rolniczy grunt Missouri. 

Fincher wyszedł obronną ręką z wyzwań, na których wyłożyłaby się większość hollywoodzkich wyrobników. Zapanował nad dwuipółgodzinnym metrażem tak, by widz nawet przez moment nie odczuł znużenia. W gęstej od zwrotów akcji historii znalazł miejsce dla Ameryki poobijanej przez kryzys gospodarczy oraz dosadnej satyry na psy gończe dziennikarstwa, które w poszukiwaniu skandalu naginają fakty i manipulują odbiorcami. Ba, zrobił prawdziwych aktorów nawet z Tylera Perry'ego i Emily Ratajkowski. Czy "Zaginiona dziewczyna" przyniesie wreszcie Fincherowi zaginionego Oscara, którego powinien dostać choćby za "Zodiaka" i "Social Network"? Trzymam za to kciuki. 

Spis wszystkich filmów PO LEWEJ STRONIE BLOGA, pod nagłówkiem ,,FILMY 2014". Aby rozwinąć listę filmów należy najechać na miesiąc i kliknąć. Na pewno każdy znajdzie coś dla siebie! :)

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.

Grand Budapest Hotel (2014) PL

gatunek: Dramat, Komedia

produkcja: Niemcy, USA, Wielka Brytania

premiera: 28 marca 2014 (Polska), 6 lutego 2014 (świat)

reżyseria: Wes Anderson

scenariusz: Wes Anderson

Oglądaj ONLINE:

TUTAJ

Pobierz:

serwer 1: TUTAJ

serwer 2: TUTAJ

Jest w filmie Wesa Andersona scena, w której więzienny strażnik przy pomocy ostrych narzędzi sprawdza, czy dostarczone lokatorom cel wiktuały nie skrywają kontrabandy. Pod nóż idą między innymi kiszka pasztetowa i żółty ser. Kiedy jednak na stole ląduje przepięknie przystrojony deser z cukierni pana Mendla, klawisz składa broń. Nie potrafi podnieść ręki na dzieło sztuki. Z "Grand Budapest Hotel" jest podobnie: ma kilka warstw, co rusz odkrywa przed widzem nową smakową nutę, a jego dekoracja dosłownie zapiera dech w piersiach. 

Na podstawowym poziomie to komedia kryminalna, której bohaterem jest konsjerż bajecznego hotelu położonego w fikcyjnym wschodnioeuropejskim państewku Zubrowka. Gustave H. (wspaniały Ralph Fiennes) potrafi dogodzić gościom lepiej niż Forest "Kamerdyner" Whitaker i Anthony Hopkins z "Okruchów dnia" razem wzięci. Jego wdzięk, nienaganne maniery i zamiłowanie do intensywnych zapachów perfum cenią sobie zwłaszcza klientki w podeszłym wieku. Gdy tylko wytworny wąsacz zrzuca służbowy uniform, zakradają się do jego pokoju, by w podzięce za wzorową służbę świadczyć mu usługi seksualne. Problemy Gustave'a zaczynają się w momencie, gdy dziedziczy po zmarłej w tajemniczych okolicznościach Madame D (ucharakteryzowana nie do poznania Tilda Swinton) bezcenny obraz. Chciwy syn denatki oskarża wówczas bohatera o morderstwo. W wyplątaniu się z tarapatów pomóc może mu tylko jego wierny podwładny, Zero. 

Nie ma w tym filmie choćby jednej sceny, w której nie dałoby się dopatrzeć autorskiej sygnatury Andersona. Jest tu i zwichrowane, ironiczne poczucie humoru, i barokowy przepych, i charakterystyczna dla twórcy "Rushmore" symetria w zagospodarowaniu przestrzeni kadru. Jednocześnie reżyser z wprawą wirtuoza i erudycją historyka X Muzy żongluje kolejnymi gatunkami filmowymi: kino akcji idzie pod rękę z makabrycznym horrorem (Villain - pardon - Willem Dafoe jako skrzyżowanie zabójcy na zlecenie i Nosferatu!), a melodramat ściera się z farsą. Miłośnicy podszytej perwersją erotyki też znajdą coś dla siebie. W "Grand Budapest Hotel" Anderson sam zamienia się w konsjerża spełniającego zachcianki publiczności. Pozwala jej na przemian śmiać się, płakać, odczuwać niezdrowe podniecenie, ściskać z przejęcia poręcze foteli i wstrzymywać oddech w scenach grozy. Nie wspominając o tym, że oczy dopieszcza nam stylowymi kostiumami, scenografią i zdjęciami, a uszy - hipnotyzującą muzyką Alexandre'a Desplata. Czy nie na tym polega kino totalne? 

Spinając narrację scenami z przyszłości, reżyser uczynił swoje dzieło nostalgiczną opowieścią o starym wspaniałym świecie, który zniknął w ogniu krzyżowym historycznych zawieruch. Świecie, o którym wspomnienie przetrwało już tylko na kartach książek, w kadrach filmów i obrazach. Anderson przypomina nam, że nawet błaha sztuka wcześniej czy później może nabrać ciężaru. 

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, zapraszam do wpisu ,,Witam! Początkowe informacje". Tam jest wszystko wyjaśnione.

Pozdrawiam,

Monika Musiał.